BIMCaseweek 2014

Van 3 tot en met 6 juni werd voor de zesde keer een BIMCaseweek

De belofte van de BIMCaseweek 2014 aan de deelnemers was het verdiepen van de reeds aanwezige BIM-kennis. Deelnemers leerden in de praktijk wat BIG BIM is, wat het voor hen en hun organisatie betekent en hoe de toepassing in de dagelijkse praktijk kan worden ingezet. Met behulp van hun eigen computer en software, in een integraal samengesteld team met professionals uit de gehele bouwkolom, werd BIM tot in de toppen van hun vingers beleefd en doorleefd. De deelnemers en teams werden door ervaren professionals begeleid en gestuurd.

De nadruk lag voor de deelnemers op het behalen van een zo hoog mogelijk BIM-gehalte. Om de deelnemers hierin uit te dagen werden teams samengesteld die met elkaar een competitie aangingen. Het ‘BIM-gehalte’ werd getoetst op basis van vooraf opgestelde BIMCriteria. De vorige edities is gebleken dat dit voor de deelnemers zeer inspirerend en leerzaam is.

Mark Wullink was namens Wagemaker deelnemer in de strijd om de winnende case. En tot onze trots zat onze Mark in het team dat als beste beoordeeld werd. Winnen is leuk, maar bij de BIMCaseweek draait het vooral om leren in teamverband. Iedereen wint dus.

Speciaal voor de bezoekers van onze site hebben wij een aparte pagina op onze website gemaakt waarop wij een verslag bij hielden van Marks belevenissen.

Wij hopen een ieder weer met veel leesplezier op de hoogte te houden van een week van korte nachten en slaaptekort, maar die een BIMMER voor geen goud wil missen.

Dag 4

D-day… ofwel dé beslissingsdag voor de BIMCaseweek!
Alles wat we tot dusver hebben gedaan en bereikt werd op vrijdag 5 juni voor een groot publiek en de opdrachtgever(s) gepresenteerd. In ons team heerste een Olympische kalmte.

We hebben alles bereikt wat we ons op de eerste dag ten doel hadden gesteld: Het beheer voor 30 jaar vaststellen, BIM gestroomlijnd en interactief inzetten en tijds- en kostenaspecten inzichtelijk maken.

Zo hebben we voor zowel opdrachtgever als bewoner een renovatie van (een deel van) het gebouw met behulp van BIM inzichtelijk gemaakt. Met diverse varianten energieberekeningen en bijbehorende kosten. Van een variant van ‘niets doen’, een ‘kleine upgrade realiseren’ tot ‘energieneutraal uitvoeren’. Tot slot bedachten we voor de hedendaagse en meer op comfort gerichte ouderen een uitbreiding op het dakniveau. Een prima manier voor het genereren van extra inkomsten voor de opdrachtgever. In beeld gebracht met mooie plaatjes en een visueel tijdsbeeld van de verbouwing (wat gebeurt wanneer in de woning) zegt dit de bewoner meer dan 1.000 woorden.

Op deze laatste dag wist iedereen nog even de puntjes op de i te zetten. Wat we de afgelopen paar dagen hebben bereikt is goed in de presentatie verwerkt. Zelf heb ik de laatste aanvullingen gedaan. Jammer alleen dat een aantal, vanwege tijdsgebrek, uiteindelijk niet in de presentatie terecht is gekomen. Ik zie het dan maar als iets wat ik voor mezelf heb klaargespeeld.

Een uurtje voor de presentatie zie je het spanningsgehalte oplopen bij een aantal deelnemers. Stiekem toch nog veel dingen moesten snel worden afgerond. We wilden immers tijdig voor de presentatie een check doen of alles werkt zoals het behoort te werken en afstemmen met het andere team, opdat we niet te veel (algemene) dingen hetzelfde zouden gaan vertellen.

En toen was het tijd… tijd voor de eindpresentatie, het presenteren van onze bevindingen over de afgelopen dagen. Het andere team begon op dag 1 erg sterk en daar waren we behoorlijk van onder de indruk. Hun presentaties van de andere dagen werden samengebundeld tot deze ene die ze op de laatste dag presenteerden… Interessant om te zien hoe iedereen het anders aanpakt. Bij ons vlogen we juist iedere dag met een ander beeld in om het voor ons publiek en het panel te verrassen. En telkens gericht op de vraagstelling van de opdrachtgever. Dat lieten we ook terugzien in onze eindpresentatie. Eerst een korte ‘Tja.. waarom eigenlijk BIM?’ gevolgd door de huidige stand van zaken en met mijn zichtbare bijdrage van een stukje gis, de omgeving, erbij. Gevolgd door de renovatie en uitbreiding. Met als kers op de taart nog een live demonstratie van ondermeer een registratiesysteem voor klachten van bewoners. We lieten zien dat bewoners met een iPad in hun appartement konden staan, direct een klacht konden koppelen aan een onderdeel in huis (met foto) en onmiddellijk konden doorsturen voor verwerking. Hoe handig is dat voor de beheerder en bewoner?

Na de presentaties gaat het panel voor de laatste keer in beraad om de eindstand te bepalen. Ze komen na een tijdje terug met het verlossende woord dat WIJ, BIMCovery, dit jaar hebben gewonnen! Yesss…

Na de nodige felicitaties, over en weer, probeer ik kort te vertellen waar ik nu eigenlijk aan heb meegedaan de afgelopen dagen. De eerste reactie daarop was: ‘Jeemig, het lijkt meer een sociologisch experiment’ Ja.. dat was het vooral! Een uitspraak van een teamgenoot waar ik me goed in kan vinden: ‘Ja BIM is een ander soort proces, ja BIM zijn tools, maar óók ja BIM is een andere gedachtegang bij mensen. De samenwerking voorop stellen. Wat willen we met ons allen bereiken, dat is waar we plezier aan beleven en waar we allemaal (op welk vlak dan ook) beter van worden.’

Een geweldig avontuur wordt hiermee afgesloten… na een borrel is het inpakken geblazen.

Dag 3

Dacht ik gisteren nog dat dag 2 snel volgde op een korte nacht… tussen dag 2 en 3 zat een nog korter intermezzo hhh. Ik heb een powernap gedaan van een paar uurtjes. Je bent zo intensief in contact met zoveel interessante en energieke personen. Ook na 22.00 uur (als je echt moet stoppen met het werk(!) wordt nog lang nagepraat met een kleine club over allerhande zaken die direct en indirect met wat we hier proberen te doen te maken heeft…
De kennis die je hier na een week bewust en onbewust meeneemt is van ongelofelijke waarde.

Gisteren was dag 3. Ik was de tel al bijna kwijt geraakt, de dagen gaan in elkaar over. Deze dag was ook zeker, zoals ik aan het einde van dag 2 ook al begon in te zien, een hele belangrijke dag. Wat hebben we een hoop voor elkaar kunnen krijgen! De kritiekpunten van het beoordelingspanel zijn goed opgepakt, onze ‘bever-cultuur’ (het organische model, of ‘scrum’ zoals een panellid het benoemde) werkt! We hebben mooie zaken kunnen laten zien, en kleine testen uitgevoerd. De mensen hier willen graag duidelijkheid hebben of graag buiten hun bekende werkveld kijken. ‘Maar… als we het zo doorvoeren, hebben we dan echt al die data…? Ja, die data hebben we dus nog gewoon.’

We denken dat we goede vorderingen hebben gemaakt. We hebben een goed, zij het nu nog ruw, plaatje voor wat we morgen (vrijdagmiddag 15.00 uur) gaan presenteren. We hebben nog een paar mooie dingen net niet voor elkaar kunnen krijgen vandaag, maar daarvoor hebben we nog de vrijdagochtend. Uiteraard ook om er voor te zorgen dat we er een extra mooie presentatie van kunnen maken. Een belangrijk moment, want deze middag is iedereen uitgenodigd om langs te komen en te kijken wat een club van 2x 20 mensen; ‘vreemden’, uit alle windstreken, uit alle vakgebieden, met alle niveaus van BIM-kennis en BIM-tools voor elkaar hebben kunnen krijgen in deze korte periode.

Ik nodig iedereen dan ook uit om langs te komen. Alleen…wel even aanmelden vooraf heb ik van de organisatie begrepen… Tot vanmiddag!

Dag 2

Na een behoorlijk korte nacht is daar alweer dag 2 van de BIMCaseweek! Naar mijn idee een beslissende dag. Vandaag moeten we toch echt de stappen gaan nemen die we op dag 1 hebben neergelegd. En ik kan verklappen dat het ons aardig is gelukt, aangezien we na de tussenbeoordeling van een achterstand naar een voorsprong zijn gegaan(!)

Ook op deze 2e dag is het leuk om te zien dat de twee teams zo divers te werk gaan. Door ons team is gekozen voor een organische structuur van mensen; er is geen duidelijke schipper en toch kan iedereen goed zijn ding doen en laten zien.

Vandaag hebben we het ‘bestaande model’ helemaal in orde gemaakt zodat ook de disciplines buiten de bouwkundig- en installatietechnische ontwerpers zich verder uit kunnen leven.

Dat is helaas nog niet helemaal allemaal uit de verf gekomen vandaag. Maar goed, het blijft ook een extreem korte tijd waarbij je met een hele grote (onbekende) groep mensen (en hun kennis, kunde, disciplines, ervaringen etc.) iets voor elkaar moet boksen.

Tijdens het eten vanavond hoorde ik dat de opdracht, anders dan andere jaren, behoorlijk abstract is opgezet. Ik denk dat we daarin dan toch behoorlijk snel een pad hebben kunnen vinden.

Ik ben heel erg benieuwd naar dag 3. Zei ik zojuist nog dat dag 2 mijns inziens de beslissende dag was, dag 3 houdt in dat we de basis die gisteren en vandaag is gelegd tot een goede uiting brengen. Echt iets gaan tonen wat meerwaarde voor ‘onze opdrachtgever’ heeft… dus toch eigenlijk ook wel een hele belangrijke dag hhh…

Nog een kleine aanvulling om 21.55 uur (5 minuten voor sluiting). We hebben een stuk van onze data toegankelijk weten te maken voor iemand ter plaatse (bewoner, beheerder etc.). Dit ziet er erg leuk uit als kers op de taart vrijdag met de eindpresentatie.

Dag 1

De locatie is fantastisch! Maar van genieten is vooralsnog geen sprake. De dag begint met noeste arbeid: Het sjouwen van alle apparatuur die ik wil gebruiken en het installeren ervan op mijn werkplek voor de komende 4 intensieve dagen…Ik heb er zin in!
In het begin is het natuurlijk een beetje aftasten wat je qua collega’s voor vlees in de kuip hebt… Veel installateurs en ‘debutanten’. Gelukkig ontmoet ik snel een tweetal mensen om mee te schakelen. Zij hebben al aan een eerdere editie meegedaan.

We hebben een mooie organische club mensen die begint als 1 groep en doorgaat naar 3 tot 5 groepen. Ze spitsen toe naar het doel wat wij voor ogen hebben; de vraag/beoordeling van de opdrachtgever en de jury.

Dan is het zoeken naar de kant die we opgaan. Als enige ‘civieler’ in het team (èn de hele case) opper ik, met het oog op integraal werken, om in ieder geval de locatie van het bestaande gebouw op de juiste plek in de wereld te zetten om de omgeving hierop aan te sluiten. Diverse geïnteresseerde en gefronste blikken kijken me aan…
Het is dus even mijn plek vinden binnen een team wat voornamelijk uit B&U installateurs bestaat en waarin je een bestaand woon-zorg pand zoveel mogelijk ‘BIM’ moet maken met het oog op beheer en onderhoud voor de eigenaar. Toch bemerk ik dat mijn ‘andere’ blik gewaardeerd wordt. Mooi om te zien is dat veel mensen die eigenlijk nog niet veel van BIM weten, begrijpen dat er allerlei belangen spelen en werkzaamheden samenkomen.
Revit is duidelijk populair als basis. Het heeft de voorkeur van velen om daar dus het meeste werk in uit te voeren. Jammer, want er is nog zoveel meer. Om koppelingen met diverse andere programma’s te verkrijgen gaan we zeker naar OpenBIM (IFC, een afkorting van ‘Industry Foundation Classes’) kijken. IFC is bedoeld om modelinformatie uit te wisselen over bijvoorbeeld echte wanden, deuren en ramen met al hun eigenschappen. Maar dat is voor de volgende dagen.